6.8.2015

חברון – خليل – Hebron

Hi to all of you wonderful organizers,
I said I would send photos and write about my experience today:
I had a most wonderful-even spectacular-experience today. There was a contact joy spreading throughout  the few hours at sea with mothers and children who live ever so close to the Mediterranean and have never even seen, let alone dunked into the water. While parents were a bit cautious at first, children ran and splashed with complete abandon. It did not take the mothers long to join in.
Most impressive was the thoughtfulness and responsibility of the organizers who provided everything from sun block, sandwiches, inner tubes, play equipment and then assigned us volunteers to jobs to insure  safety and companionship to all our Palestinian guests.
I want to conclude that for many of us Israelis who treasure the beauty and freedoms in this country, we suffer knowing about the discrimination and limitations placed upon our Palestinian neighbors. Today could not have been a better beach day for all of us!
Written by: Judy Charny M.S.W.
***
الخليل  تحل ضيفة علا بحر يافا 
بعد جهد وتريبات طويلة اخيرا شاركت بيوم تطوعي مع مجموعة نساء ضمن مشروع  " يوم بيام" من خلال صديقة مشتركة من الفعالات في المشروع الرائع.
بالرغم من الحار الشديد الذي يجتاح البلاد بالاسبوع الاخير، والتاخر الغير مفهوم للمجموعة الفلسطينية ، التي دائما مريوطة بشكل او باخر بالمعبر، فقد جاء ما يقارب ٢٠ متطوع ومتطوعة من مناطق عدة بالداخل لاستقبالهم وان يكونوا جزء من الفرحة  التي ينتظرها اطفال مدينة الخليل وامهاتهم.
عند وصول الباص الى شاطئ البحر المنفق عليه ووصول اطفال ونساء الى الشاطئ بدأت تظهر عليهم من بعيد فرحة غير عادية لا يمكن وصفها اانها فرحة ان ترى شئ لاول مرة بحياتك وتكون قريب منه ، بالرغم من عناء السفر الطويل والحار الشديد نسي الاطفال والنساء تعبهم وبدأت بوادر الفرح والانبستط تظهر على وجوههم وعلى اجسامهم، كفرحة شخص اخيرا وجد شئ يحبه.
خلال اقل من خمسة دقائق نزل كل الاطفال والنساء الى البحر بملابسهم باغراضهم وبسبب تاخرهم لم يتركوا البحر طوال الفترة التي بقوا فيها على الشاطئ، العديد من نساء كانت بالنسبة لهم اول مرة يزوروا ويقدروا انو يسبحوا او يكونوا بالقرب من بحر بالنسبة لاحد نساء قالت وهي ما تقارب ال ٥٨ "اوب مرة بحياتي ارور واسبح بالبحر مبسوطة جدا باني قدرت اخيرا ان اكون يالبحر واقدر ان ادخل المياه" .
كثير تأثرت من الاطفال ومن فرحتهم التي ملات الجو بفرحهم وعمت الفرحة على كل المشاركين من متطوعات ومن مشاركين،  كمتطوعة عربية اشارك بهذه الفعالية المميزة واشاهد فرحة الاطفال مع فرحة المتطوعات اليهوديات بالرغم من عدم وجود لغة مشتركة غير ضحكات هذا نادر جدا بالواقع الذي نعيشه في هذا الدولة وباخر اسبوع بااذات بعد ما قاموا متطرفين بحرق بيت دوابشة وقتل الطفل علي. 
المبادرة رائعة واللقاء كان خاص للجميع للاطفال والنساء من الخليل مع البحر ومع متطوعات يهوديات وبين المتطوعات اليهوديات وبين اطفال الخليل. كثير من هذه لقاءات ضمن يوم بيام ممكن ان تكون بادرة لمشاريع كبيرة بين مواطنين من كلا الطرفين الذين يريدون العيش بكرامة ومحترمة ضمن الوضع السياسي الواقع علا امل تغييره.
كتبت: ختام نعامنة
***

בבוקר זה של ״מין אל בחר״ יצא למתנדבות להכיר מעט אחת את השנייה מאחר והאורחים מחברון איחרו להגיע. ישבנו ופטפטנו וחלמנו על עולם טוב יותר.

האיחור ארע בגלל אי הבנה של ראשת הקבוצה, שבגללה קבוצת האימהות והילדים הפלסטינאים מחברון הגיעה למחסום הלא נכון, למחסום 300 בחברון במקום למחסום מיתר.

לכן, כשהגיעו סוף סוף נדמה היה שהשמחה גדולה מהרגיל: מהאוטובוס ירדו במהירות האימהות, קבוצת נערים גדולה יחסית, נערה או שתיים, ילדים קטנים(לא היו כמעט ילדות) ושתי תינוקות חמודות.

הרוב נראו במצב טוב, חוץ מבחורה אחת עם מסיכה על הפנים, שמאוחר יותר התחוור לי שחולה במחלה קשה, שתלאות הדרך וההמתנה נראו עליה.

אחרי התארגנות ב״חמאם״ הם הגיעו למתחם בו חיכתה קבוצה גדולה של מתנדבות ומתנדב ,שם חילקנו מים ותלוליות קטנות של קרם הגנה.

אחרי הדרכה קצרה של חמודי המציל המיתולוגי והצטיידות בגלגלי ים צבעוניים, חלקם הגדול נכנס לים, מי בריצה ומי בחשש גדול, צעד קדימה ושניים אחורה.

נראה שהילדים הסתגלו במהירות לגלים ולמליחות, אם כי מדי פעם נראו מבטי הפתעה לאחר טעימה ראשונה ממי הים. הנשים ביקשו ליווי צמוד יותר, נותנות יד ולחצות חזק.

חוסר השפה המשותפת הפריע, ואיתגר את יכולות הפנטומימה שלנו,

הבת שלי, ענבר, בת ה-17, התחברה לנערה בת 16 בשם מנאל, שביקשה את ידה בכל צעד בים, ואחר כך נשארו יחד לאורך כל הזמן.

מקרה מצחיק ארע כאשר לידיה של מנאן הועברה תינוקת, שאמה העדיפה להשתעשע בים. התינוקת לא היתה כל כך מרוצה, ומנאן, שהעדיפה גם היא להשתעשע בים, העבירה אותה במהירות לענבר, שהגיעה אליי פתאום עם תינוקת בידיים, "תראי מה קיבלתי"…התמונות של ענבר ומנאל (אחת עם אמה ואחותה) לפני הפרידה, מצורפות.

כתבה: זיוה ורדי חביליו
מודעות פרסומת

להשאיר תגובה

היכנס באמצעות אחת השיטות האלה כדי לפרסם את התגובה שלך:

הלוגו של WordPress.com

אתה מגיב באמצעות חשבון WordPress.com שלך. לצאת מהמערכת / לשנות )

תמונת Twitter

אתה מגיב באמצעות חשבון Twitter שלך. לצאת מהמערכת / לשנות )

תמונת Facebook

אתה מגיב באמצעות חשבון Facebook שלך. לצאת מהמערכת / לשנות )

תמונת גוגל פלוס

אתה מגיב באמצעות חשבון Google+ שלך. לצאת מהמערכת / לשנות )

מתחבר ל-%s